Pani Danuta Paś – twórczyni ludowa od lat z pasją oddaje się sztuce szydełkowania. Jej prace, pełne precyzji, cierpliwości i serca, stały się rozpoznawalnym elementem lokalnych wydarzeń, a sama artystka zyskała szacunek wśród miłośników rękodzieła i kultury ludowej. Szydełkowanie to dla pani Danuty nie tylko hobby, ale przede wszystkim sposób na pielęgnowanie dziedzictwa regionu. Każda z jej prac jest unikatowa — powstaje z dbałością o najmniejszy detal, często po wielu godzinach żmudnej pracy. Pani Danuta chętnie opowiada o tym, jak ważne jest przekazywanie umiejętności kolejnym pokoleniom. Jej zdaniem koronkarstwo nie powinno być jedynie ozdobą przeszłości, ale żywą formą sztuki, która wciąż może zachwycać i inspirować. Istotnym elementem działalności pani Danuty Paś jest jej zaangażowanie w KołoGospodyń Wiejskich  Rybniczanie gdzie od lat dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem z innymi kobietami. Prowadzi warsztaty, wspiera lokalne inicjatywy kulturalne i bierze udział w organizacji wydarzeń promujących rękodzieło i tradycję. Wiele osób podkreśla, że jej obecność w kole to nie tylko mistrzostwo rękodzielnicze, lecz także źródło inspiracji i motywacji dla młodszych gospodyń, które dzięki niej odkrywają piękno dawnych technik. Twórczość pani Danuty często można podziwiać podczas Targów organizowanych przez Łódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego Oddział w Kościerzynie,kiermaszów, festynów oraz imprez folklorystycznych, gdzie prezentuje swoje koronkowe arcydzieła. Stoisko twórczyni zawsze przyciąga uwagę odwiedzających – zarówno dzięki niezwykłym wyrobom, jak i ciepłej, otwartej obecności artystki, która chętnie opowiada o procesie powstawania koronek, ich historii i znaczeniu w kulturze ludowej. Działalność pani Danuty Paś to przykład, jak pasja jednego człowieka może wpływać na rozwój i zachowanie lokalnego dziedzictwa. Jej prace stanowią ważny element kultury ludowej, a zaangażowanie w życie społeczności pomaga pielęgnować tradycje, które mogłyby inaczej zaniknąć. Dzięki takim osobom jak pani Danuta koronkarstwo nadal żyje – nie tylko jako rzemiosło, ale jako forma sztuki, która łączy pokolenia i przypomina o pięknie pracy ludzkich rąk.